اين آيه‌ى كلما دخلت امة . . . مىخواهد قانون تجسم عمل را بگويد كه اگر در خانه شما اختلاف باشد در جهنم هم با هم اختلاف داريد . اگر در خانه شما فحش باشد ، لعن باشد ، پرخاشگرى باشد العياذبالله كتك كارى باشد همان جا كتك كارى است . همديگر را مىزنيد به يكديگر فحش مىدهيد به يكديگر لعن مىكنيد هرچه اين جا بكاريم آن جا برداشت مىكنيم . اگر در خانه اخم است ، ترشروئى است ، محيط خانه سرد است تجسم عملش اين است كه آن جا آتش جهنم است و محيطش گرم است . اين جا سوختن و ساختن است آن جا هم در آتش جهنم سوختن و ساختن است . به عكس اينها قرآن شريف در مورد بهشتىها مىفرمايد : على سرر موضونه متكئين عليها متقابلين « 1 » درمقابل يكديگر نشسته‌اند اما با نشاط و لذت مىبرند لايسمعون فيها لغواً و لا تأثيماً الا قيلًا سلاماً « 2 » اهل بهشت حرف بيهوده ندارند ؛ فحش ندارند . او مىگويد : آفرين بر تو . آن هم مىگويد : آفرين بر تو . او مىگويد : تشكر مىكنم خود را بهشتى كردى مرا بهشتى كردى . آن هم مىگويد : تشكر مىكنم كه مرا بهشتى كردى

--> ( 1 ) ) سوره واقعه آيات 15 و 16 ترجمه : آنان در بهشت به عزت بر سريرهاى زر بافت تكيه زنند ( همه شادان ) با ياران و دوستان روبروى يكديگر بر آن سريرها نشينند . ( 2 ) ) آيات 25 و 26 از سوره واقعه . ترجمه : ( اهل بهشت ) در آنجا سخنان بيهوده و ناروا نمىشنوند بلكه گفتار آنها درود و سلام به هم گفتن است .